Uitslag Pantyrace 2026

Vandaag op het terras van een strandrestaurant. Gekrijs van meeuwen. Een ober kwam de bestelling opnemen. Ik probeerde door het gekrijs heen te komen. Tja zei de ober : “Sinds er meer strandrestaurants zijn, zijn er ook meer kokmeeuwen. Hij gooide zijn hoofd in de nek en schaterde het uit. In de winter zijn er zeker meer mantelmeeuwen ? Ik wilde even aangeven dat ik zijn grapje begreep. Het hek was nu van de dam . Ja ja en sloeg hij zich bulderend op de knieën om dan eindelijk mijn bestelling op te nemen. De rust maakte dat ik over de gedenkwaardige pantyrace van gisteren begon te mijmeren. Moest nadenken om de uitslag wat aan te kleden met een verhaal. Iets trok echter mijn aandacht.

Een auto reed de dijk af en stopte voor het paviljoen. Het duurde even voordat de dame de auto uitkwam. Ik meende te kunnen zien dat ze de laatste make-up handelingen deed en ik zag dat ze de bekende controle in de auto binnenspiegel deed wat mijn vermoeden bevestigde. Ze stapte uit. Er was nog 1 vrije stoel op het terras. Juist bij mij.

“ Kan ik hier zitten ? “ Ik wees haar de stoel aan en was benieuwd wat er ging gebeuren. De ober had intussen een kaars op de tafel gebracht. Onopgemerkt volgde ik de walm van de geurkaars ( want dat was het) en verschoof die zodat zij optimaal zou kunnen profiteren van het aroma. Een beetje in de stemming komen kan geen kwaad dacht ik. Zij hoestte zacht. “ Ik heb een beetje last van bronchitis”. Ik schoof teleurgesteld de geurkaars weer naar zijn oude plek. Ze bestelde koffie. Voordat ik het gesprek kon beginnen ( ik had al wat onderwerpen in mijn gedachten verzameld om gezellig te zijn) was zij al op dreef. Ze had zich eigenlijk niet lekker gevoeld deze middag maar een paracetamol had uitkomst geboden.  Als kind had ze haar arm gebroken waar ze nu nog last van had. Er kon geen griepgolf Nederland binnenwaaien of zij had de ergste vorm. Na een onwillige darm infectie was haar maag verzuurd en daardoor functioneerde de maagklep niet meer goed. Na een half uur durfde ik haar eindelijk te onderbreken. “Wilt u een wijntje ik heb…..” Ik kwam al niet meer verder “Oh nee, daar kan ik helemaal niet tegen”.  Ondertussen was de omgeving verzadigd met kersenaroma. Ineens stopte ze haar verhaal en keek me lief aan. Ze glimlachte en boog zich naar me toe. “ Mag ik je kussen” zei ze zacht. Ik schrok, een knappe onbekende en nu dit. Mijn hart bonkte als een heipaal die de Zeeuwse klei ingeslagen werd. “Maar natuurlijk zei ik verlegen” en ik sloot mijn ogen en tuitte mijn lippen zoals je dat alleen in tekenfilms ziet. “O nee bitste ze me toe, ik bedoel dat stoffen ding achter je rug “. “Heb namelijk rugpijn”.

Nee geef mij de dames van de club maar bromde ik narrig.  Hiermee kwam de panty race 2026 weer in mijn gedachten. De dames, het is toch anders als ze erbij zijn. Op de feestavond bijvoorbeeld. Blijf a.u.b.komen dames. Goed. op 1 augustus werd de pantyrace vervlogen en het werd een niet gemakkelijke maar wel eerlijke race. 16 dames hadden zich ingeschreven. Allen hopend op een panty . Zeker met dit weer. De vlucht was Morlincourt en om 08:30 uur gingen de duiven op de pedalen. 156 minuten later viel de 26-2612407 op de plank bij de jongens van Nellie Dekker. Met 1327,608 meter/min werd zij de grote overwinnares van 2026 en schrijft hiermee historie . En toen kwam Jolene Lazaroms . De dame die wekelijks met een karretje achter de fiets de duiven komt inkorven. Weer en wind trotserend . De helling van de Sluiskilse brug beulend als een Pocagar overwinnend is zij altijd van de partij. Dat verdiend op zich al een schouderklop. De 26-2612114 ( vloog al meerdere keren top) waardeerde het en gaf Jolene de tweede prijs. Knap. Op de derde plek, Marinda Schrier die aan de zijde van Pieter de Putter een gelukkige toekomst ziet. ( in de sport zeker neem ik aan). De 26-2612354 bevestigde dat Marinda goed op weg is.  Ze mag dus als derde naar voren om een panty in ontvangst te nemen met uiteraard nog een andere prijs. Op de vierde stek Annelies de Ritter . met de 721. Annelies doet altijd mee en zal zeker in haar nopjes zijn met deze prachtige prijs. Daarna komt de 693 van Magda. Magda die haar Hans uren kwijt is vanwege zijn taak achter de bar wordt voor haar zeer gewaardeerde geduld beloond met deze 5^e stek. We hopen haar zeker op de prijsuitreiking te zien. Op de zesde stek. Miss Panty herself. Mede bedenkster van deze vlucht Ingrid Schaap spint garen met deze prijs. Ik heb begrepen dat ze samen met Jolene Lazaroms er op uit zal gaan om leuke prijzen te gaan kopen. We moeten verder want anders duurt het lezen langer dan de vlucht zelf. Jolanda Dieleman met dit jaar wat toeleggen. Als ik me goed herinner was zij vorig jaar eerst. Hopelijk zien we haar terug op de dansvloer. Achtste is Ineke Verschueren geworden. Daarmee is ze de eerste dame uit Axel. Proficiat Ineke. Op de negende plaats komt de familie Harms om de hoek kijken. Abbygail heeft goed haar best gedaan maar moet opa nog wel wat aanvuren voor volgend jaar. Riet Hendriks maakt het eerste 10 tal vol. Jessica Harms , hoofd van de knutselgroep Sluiskil mag als nummer 11 naar voren komen. Elk jaar even kijken op de tentoonstelling en de sponsorschenking wordt altijd gewaardeerd.  Op nummer 12 het fondkanon Lia Zegers. Een dame met een lange adem maar toch ook dik prijs op deze 200 km vlucht. Goed bezig Lia. Terug de polder in. Diana Haers is nummer 13 geworden. De Radler dame is altijd van de partij en luistert graag naar de verhalen van manlief Oswald, al moet ze hem weleens corrigeren . We gaan nu naar Othene en opnieuw Axel. An Derijcke , die net zo bekend is in kenia als in Terneuzen mag als 14 e naar voren. Annemiek Schieman is nummer 15 en luister de panties zijn waterproof en kunnen in het zwembad naast het huis gedragen worden. Als laatste mogen we Tasha van hurck verwelkomen , Nieuw in de club. Nog een beetje wennen maar het komt goed. Alle dames hartstikke bedankt voor jullie deelname en we hopen jullie op de feestmiddag allemaal te ontmoeten.

Tot ziens

Comb Peeman en Schaap.